Λοιπόν , απόψε ήρθα Αθηνιστάν , από Πατρικό μου Αγρίνιο…..
Από ΚΤΕΛ(ι) , αμ δεν έχω δίπλωμα συν φράγκουλα να φτιάξω Άλφα Ρομέο μου …. Και να γίνω Αλφλίστας ταξιδιώτης… μ’ έφερε Αεδερφάκι Βασίλης; … που μου κότσαρε και σακάκι … πουκάμισο … γραββάτα … που εφόρεσα Κουμπαριστάν γαρ , παντρέβοντας τα απίθανά μου Θανάσω & Perry…
· Πααίνω (Αγρινιώτικο αφτό ….. υπέροχο…) να βάλω κλειδί στην κλειδωνιά …. Συμβαίνει το αντίθετο του τραγουδιού Πουλόπουλου… Κλειδαριά ΔΕΝ Υπάρχει!.....
· (κλπκλλπκλπ…)..
· Προφανώς τηλεφωνώ…. Στον πρώτο Τυχόντα Κλειδαρά…. Συνέβη Καλό Παιδί , να μην μου πιάσει οικονομικώς τον από πίσω (τεσπά κι ένας Ιατρούλης σε Έκτακτον… τόσα θα να’ παιρνε…. Επίσης Αγρινιώτικό…)…
· Ο Άνθρωπος μου το λέει στα ίσα και με στέλνει….. – «Φίλε όπως μου τα λες ΔΙΑΡΡΗΞΗ»…
· Και προτρέχω… Πράγματι Διάρρηξη …. Μιας περιέργειας ωστόσο…. Τα βρήκα όλα ανακατωμένα …. Χμμμ…. Τα βρήκα όλα ανακατεμένα …. «απλά» πολύ πιο …. Μάλλον απόλυτα ανακατεμένα στο άτσασλο πάντα Σπίτι μου….
· Χμμμμ.. Όμως , μέχρι τούδε ψαξίματος καμία ΚΛΕΨΑ , πλην Μέρους (!!!...) πορτοφολακίου … στο οποίο συντηρούσα μπόλικα χαρτονομίσματα ΔΡΑΧΜΗΣ…. Προσοχή!... Όχι Όλων!.... Μέρους τους….. ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ Ακόμα Ετσουρνέφθη…
Υπάρχει Μόλις 1 /00 % …. Μπορεί υπό Συνωμοσιολογία …. ΠΟΥ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ….


